Kosmiczne ziarna

Ciąg dalszy klasycznej hard SF 

„Kosmiczne ziarna” są drugą częścią trylogii SF Yggdrasill. Poprzedza je, zrecenzowane na naszych stronach „Uśpione archiwum”, natomiast zakończą „Mosty wszechzieleni”, które jeszcze się nie ukazały na rynku.

Opiszę tę książkę przez pryzmat tego co powiedziałem recenzując pierwszą część cyklu. A zatem: wędrówka znanego nam już Farquaharta (który przez nazwisko właśnie strasznie przypomina mi pewną postać ze Shreka ;-), trwa. Świat, w którym się porusza, jest równie ciekawie nakreślony, wątków jest dużo, a każdy powoduje rozrost tej długiej i skomplikowanej historii. Wyjaśnia się już część tajemnic, na przykład tych związanych z matką Drzewa, oraz z samym Drzewem, które staje się niebezpieczne. Właściwie nie mam co opisywać osobno kolejnych wątków i tego, co może się wydarzyć, gdyż nie wszyscy mieli okazję zobaczyć, co stało się w „Uśpionym archiwum” i jak tamte wydarzenia wpłynęły na to, co dzieje się w „Kosmicznych ziarnach”.

Wiemy, że to kontynuacja cyklu, środkowa część sagi. Czym różni się zatem od swej poprzedniczki? Przede wszystkim jest ciekawsza. A przynajmniej ja odniosłem takie wrażenie. Możliwe dlatego, że poznaję poszczególne odsłony Yggdrasill jedną po drugiej, bez znaczących przerw. Najpierw pięćset stron, a teraz te trzysta „z hakiem”. Udało mnie się przyzwyczaić i wciągnąć w opisywany przez Podrzuckiego świat, poznać go i wypracować sposób, metodę na czerpanie radości z tego, pomimo kilku wad. No właśnie. Otóż tutaj znowu najbardziej kuleją opisy. Niektóre porównania są niestety śmieszne, żeby nie powiedzieć kompletnie nie na miejscu i w ogóle lepiej byłoby bez nich. Oj chyba powiedziałem... ;-) Thomas i inni bohaterowie nie wydawali się już tacy płytcy, ale to prawdopodobnie dlatego, że się przyzwyczaiłem.

Książce, mimo wyraźnej poprawy, nadal daję tylko cztery punkty. Jest to jednak o wiele mocniejsza czwórka, niż w przypadku pierwszej części. Autor trzyma fason, który zapoczątkował. Komu się podobało „Uśpione archiwum”, ten polubi także „Kosmiczne ziarna”.

Więcej o książce "Kosmiczne ziarna"