Lekcje tańca dla starszych i zaawansowanych

Lekcje tańca dla starszych i zaawansowanych 

Lekcja tańca, lekcja życia

Jeśli chcecie zobaczyć, co łączy Mozarta z praczką, Goethego z wiejską babą, a Sokratesa z prostytutką, zapraszam do lektury opowiadania Bohumila Hrabala „Lekcje tańca dla starszych i zaawansowanych”. Jest to książka, która pozostanie w pamięci na długo, bowiem wyróżnia się spośród innych. Jej niezwykłość polega głównie na tym, że na każdym kroku pojawia się coś nowego, niespotykanego u innych autorów.

Z całą pewnością nowatorski jest sposób przedstawiania historii. Trzon opowiadania stanowią wspomnienia staruszka, jest to wielka retrospekcja w jego życie oraz historię Czech. Poza nią świat przedstawiony jest ograniczony do minimum. Sama opowieść, na którą autor kładzie tak wielki nacisk, także jest wyjątkowa. Panuje w niej chaos, wspomnienia nie są ze sobą powiązane lub łączą je jedynie szczegóły. Jest to celowy zabieg autora,, który sprawia, że wypowiedź jest bardziej realistyczna. Osoby starsze często w trakcie opowiadania przypominają sobie inne zdarzenia, zapominając przy tym, jaki był główny temat ich wypowiedzi. By uchwycić sens tego, co mówią, trzeba być niezwykle czujnym, tak też jest w przypadku opowiadania.

Tu pojawia się kolejny ogromny atut książki. We frywolne anegdotki z przeszłości, luźno ze sobą połączone, wplecione są bardzo ważne myśli, pytania o fundamentalne wartości. Zawarcie ich w śmiesznych historyjkach sprawia, że pytania i refleksje, choć nie zaprezentowane bezpośrednio, nasuwają się same i silniej oddziałowują na czytelników.

Hrabal zachwyca bardzo oryginalnym sposobem patrzenia na świat. Dobrym przykładem jest interpretacja Pisma Świętego. Jezus, to dla autora „mężczyzna, który nauczył się ciosać belki i deski”, który porzucił swój fach, by nauczać, że miłość to nie „tarzanie się z dziewuchą po kanapie”.. Niektórym takie rozważania mogą wydać się bluźnierstwem, ale Hrabal doskonale wyczuwa granice, których przekraczać nie wolno.

Geniusz Hrabala objawia się również w opowiedzianych anegdotach, w których widzimy Temistoklesa czy Mozarta nie jako postacie z pomników, oderwane od współczesnych im problemów, ale zwykłych ludzi. Książkę warto przeczytać choćby dla tej „żonglerki” postaciami i faktami. Niespotykana kompilacja zdarzeń, ludzi, historii i fikcji zachwyca, ale może być równie dobrze męcząca.

Dlatego zdecydowanie odradzam tę książkę osobom, które z twórczością Hrabala stykają się po raz pierwszy. Aby w pełni zrozumieć opowiadanie i docenić zamysł autora, należy poznać jego inne dzieła. W końcu sam pisarz sugeruje w tytule, że lekcje są jedynie dla starszych i zaawansowanych.

Naprawdę warto skorzystać z „lekcji” Hrabala. Książka uczy innego spojrzenia na historię, ludzi, samego siebie. Posiada nadzwyczajny klimat oraz charakterystyczny dla Hrabala język. Cudowny „taniec z Hrabalem” jest porywający i choć tempo jest zawrotne, można się w nim zatracić. Zapewniam, że ten, kto sięgnie po „Klekckje tańca dla starszych i zaawansowanych” przeżyje niezapomnianą przygodę.

Więcej o książce "Lekcje tańca dla starszych i zaawansowanych"