Umberto Eco (ur. 5 stycznia 1932) jeden z najsłynniejszych współczesnych pisarzy i intelektualistów, włoski teoretyk literatury, beletrysta kojarzony z postmodernizmem, profesor na uniwersytecie w Bolonii, badacz kultury masowej. W roku 1980, mając prawie 50 lat, zadebiutował powieścią Imię róży i natychmiast zdobył ogromną sławę. Każda jego następna powieść jest wydarzeniem na rynku wydawniczym. W swojej twórczości łączy elementy literatury sensacyjnej, detektywistycznej, historycznej i filozoficznej.

Od 1965 stale ogłasza felietony na łamach L'Espresso. Jego zainteresowania sięgają literatury trywialnej, prasy codziennej, komiksu, piosenki.

Jest laureatem wielu nagród międzynarodowych m.in. Marshall McLuhan Award, Austrian State Award for European Literature. Eco został uhonorowany licznymi tytułami doktora honoris causa (do roku 2005 - 32 doktoraty), między innymi przez Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie w 1996 roku. Jego semiotyka stała się modnym kierunkiem filozofii i otwarła drogę do nowych studiów, do czego w szczególności przyczyniły się dzieła Teoria semiotyki i Rola czytelnika. Zajmuje się badaniem mechanizmów kultury masowej, którą pojmuje w kategorii faktu komunikacyjnego.

Twórczość Eco to m.in. powieści Imię róży (ekranizacja w 1986), Wyspa dnia poprzedniego, Tajemniczy płomień królowej Loany, szkice Superman w literaturze masowej, zbiory felietonów Zapiski na pudełku od zapałek, liczne prace naukowe i popularnonaukowe m.in. Dzieło otwarte czy Sztuka i piękno w średniowieczu.

Umberto Eco jest niewątpliwie jedynym w swoim rodzaju objawieniem kultury współczesnej. Kilkanaście milionów egzemplarzy Imienia róży sprzedanych na całym świecie i głośna ekranizacja Annouda w 1986 roku to dopiero początek zawrotnej kariery pisarskiej Eco. Ten wnikliwy badacz kultury masowej i mediów sam stał się ich ulubieńcem i gwiazdą.

Autor: Agnieszka Moskwa
 

Umberto Eco - strona o autorze