Ma dociekliwość reportera, wytrwałość podróżnika, wrażliwość poety i pióro powieściopisarza
Radek Sikorski

Wojciech Jagielski jest pechowcem. Jego pech mniejszy polega na tym, że Leksykon PWN Media uczynił zeń zbitkę z innym Jagielskim z telewizora. Wedle tego prestiżowego wydawnictwa syntetyczny ów dziennikarz jest pracownikiem redakcji zagranicznej Gazety Wyborczej i zarazem prowadził talk show Wieczór z wampirem. Pech większy spowodowany jest faktem, iż Jagielski urodził się o kilkanaście lat za późno. Calutki rynek nagród reporterskich zmonopolizował wcześniej Ryszard Kapuściński, który nie mógł nadążyć z kolekcjonowaniem laurów ze wszystkich zakątków świata.

Jest absolwentem Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Zaczynał jako dziennikarz PAP, od jesieni 1991 jest redaktorem Gazety Wyborczej, dla której pisze reportaże z Azji Środkowej, Zakaukazia oraz Afryki. Współpracuje z BBC, publikuje także w Le Monde. Wieloletni obserwator konfliktów zbrojnych w Afganistanie, Tadżykistanie i Czeczenii. Relacjonował najważniejsze wydarzenia polityczne przełomu wieków z całego świata. Podczas wojny w Jugosławii podróżował na Kaukaz, gdzie działy się rzeczy równie ważne jak na Bałkanach, lecz nie tak głośne na Zachodzie.

Oprócz regularnie drukowanych w Gazecie Wyborczej reportaży wydał cztery książki – Dobre miejsce do umierania (1994), Modlitwa o deszcz (2002), Wieże z kamienia (2004) oraz Nocni wędrowcy (2009). Swoim pisarstwem kontynuuje tradycje reportażowe Ryszarda Kapuścińskiego, którego uważa za mistrza. Jest jednym z niewielu dziennikarzy, których teksty nie budzą irytacji wśród fachowców zajmujących się islamem i kulturą muzułmańską. Pomimo tego, że opisuje tereny ogarnięte wojnami, stara się nie epatować krwawymi scenami i nie wysuwać na plan pierwszy wątków sensacyjnych. Przedstawia racje wszystkich stron - wrogich sobie narodów, walczących armii, zobojętniałych na wojnę zwykłych ludzi. Jest wytrawnym obserwatorem, który dba o to, żeby czytelnicy dowiedzieli się, jak naprawdę wygląda życie w miejscach, które znamy jedynie z telewizyjnych newsów. Potrafi pokazać jak na przestrzeni lat zmieniają się ludzie i narody. Teraźniejszość w jego tekstach zawsze wiąże się z przeszłością - kontekst historyczny pomaga, a niekiedy wręcz jest jedynym sposobem na zrozumienie obecnej sytuacji. Ma ogromną wiedzę o Afganistanie, zaczerpniętą nie tyle z książek o tym kraju, co z autopsji, z obserwacji uczestniczącej, a zwłaszcza z zażyłej znajomości z mnóstwem osób tamtejszego dramatu. Przede wszystkim zaufał mu sam Ahmed Szah Massud, który dla Afganistanu był jakby Piłsudskim i Guevarą zarazem.

Modlitwa o deszcz została pozytywnie przyjęta zarówno przez czytelników, jak i specjalistów zajmujących się Azją Centralną. Książka otrzymała w 2003 roku nominację do Literackiej Nagrody NIKE. Ponadto została wyróżniona statuetką Bursztynowego Motyla w konkursie im. Arkadego Fiedlera na najlepszą książkę podróżniczą roku oraz nagrodą im. Józefa Tischnera. Reporter otrzymał również honorową legitymację i złotą odznakę "Zasłużony dla Polskiej Agencji Prasowej".


Bibliografia:
- NOCNI WĘDROWCY, Warszawa: W.A.B., 2009
- WIEŻE Z KAMIENIA, Warszawa: W.A.B., 2004
- MODLITWA O DESZCZ, Warszawa: W.A.B., 2002
- DOBRE MIEJSCE DO UMIERANIA, Poznań: Wydawnictwo Historia i Sztuka, 1994 (ze wstępem Ryszarda Kapuścińskiego)

Autor: Agnieszka Moskwa
 

Wojciech Jagielski - strona o autorze