Tomasz Piątek urodził się 16 marca 1974 w Pruszkowie. Jako dziecko wraz z rodzicami mieszkał w Ursusie. Gdy miał 9 lat, rodzice dostali mieszkanie na Ursynowie. Wtedy też tygodnik „Polityka” postanowił zrobić reportaż o ludziach z jednego bloku, którzy dostają wreszcie lokal - jak się wprowadzają, funkcjonują w pierwszych tygodniach. Rodzice zostawili na chwilę w jednym pokoju Barbarę Pietkiewicz, autorkę reportażu, wraz z Tomaszem. W rozmowie wyszło, że ten młody chłopak czytał już "Józefa i jego braci" Tomasza Manna, ma sporą wiedzę o mumiach i Egipcjanach. Dziennikarka wróciła po dwóch tygodniach, żeby zrobić z nim wywiad. Trafił na pierwszą stronę magazynu „Polityka” jako tzw. cudowne dziecko. W wieku 13 lat prowadził w TVP program „Drops” - zapowiadał filmy, rozmawiał z gośćmi.

Od razu po liceum wyjechał na studia do Włoch, tam dostał pracę jako korespondent RMF i „Polityki”. Ukończył lingwistykę na Universita' degli Studi di Milano. Obecnie mieszka w Warszawie na Ursynowie. Od 1999 pracuje w agencji reklamowej Ad Fabrika. Zdobył nagrodę ufundowaną przez firmę Boomerang dla najlepszego ogłoszenia w kategorii „Druk” na festiwalu reklamowym „Złote Orły”. Prowadzi portal w Internecie, pisze felietony i książki.

W swoim życiu sprawował takie stanowiska i posady jak: bramkarz w warszawskim kinie „Iluzjon”, pilot grup włoskich pielgrzymów przybywających do Częstochowy, asystent reżysera telewizyjnego dla telewizji RAI, tłumacz więzienny i sądowy w mediolańskim Pałacu Sprawiedliwości, asystent adwokata w kancelarii prawniczej Risotti, dyrektor programowy Instytutu Sztuki Filmowej i Technik Audiowizualnych w Bałtyckiej Wyższej Szkole Humanistycznej w Koszalinie, psycholingwista odczytujący cechy charakteru osób publicznych podczas występów na żywo w talk-show na antenie Canal +, wieloletni copywriter w agencjach reklamowych, dyrektor literacki kanału TV kablowej Kino Polska, zastępca redaktora naczelnego miesięcznika NEON.
W latach 1995-1999 pracował jako dziennikarz, m.in. dla czasopisma „La Stampa” a także dla takich stacji radiowych jak RMF, Inforadio czy Radiostacja. W 1998 roku publikował artykuły o tematyce politycznej i społecznej w „Gazecie Wyborczej”. Pisywał felietony o najgorszych filmach, zamieszczane na ostatniej stronie miesięcznika „Film”.

Bardzo ważnym doświadczeniem w życiu Tomasza Piątka była jego przygoda z narkotykami. Z tego powodu stracił dobrze płatną i satysfakcjonującą pracę. Sam w wywiadach wspomina: „Koledzy donieśli na mnie w Radiostacji i w Canal +. Ja zachowałem się jak świnia, próbowałem obciążyć kolegę, żeby wybielić siebie. Paweł Sito, szef Radiostacji, wkurzył się i mnie wyrzucił. Paweł jest moim przyjacielem, nie mam do niego żalu. Tamten kolega był dużo młodszy, ja go demoralizowałem. Paweł chciał mnie ratować. Powiedział, idziesz na odwyk, a potem cię przyjmę z powrotem.”

Jako pisarz, Tomasz Piątek debiutował powieścią p.t. „Heroina” - utworem opartym po części na doświadczeniach własnego uzależnienia od tego narkotyku. Jak sam mówił w rozmowach z dziennikarzami – 30% to sytuacje, które miały miejsce, a pozostałe 70% to takie, które mogły się wydarzyć. Nie sposób doszukać się tu łatwego, reportażowego opisu, ani też epatowania brzydotą i obrzydliwością. Narracja prowadzona jest z punktu widzenia psychiki heroinistów, pokazanej w sposób wielowymiarowy. Wielu krytyków zauważyło niejednoznaczność podejścia do tytułowego narkotyku: Piątek zdaje się i ostrzegać przed braniem i rysować przed czytelnikiem wielce zachęcającą rzeczywistość heroiny.

Pierwsza powieść zyskała rozgłos, autor udzielał wielu wywiadów poczytnym pismom, uczestniczył w programach telewizyjnych. „Heroina” została nagrodzona honorową nagrodą „Książka Lata 2002” przez Bibliotekę Raczyńskich w Poznaniu, a jej autor otrzymał nominację do Paszportu Polityki za rok 2002.
Drugą powieść - wydana w niedługim odstępie czasowym po debiucie – p.t. "Kilka nocy poza domem" odczytano jako próbę zmierzenia się ze wzorcem powieści kryminalnej, mrocznego thilera. Napisana sprawnie i nie pozbawiona głębi, ugruntowała pozycję Piątka jako pisarza, choć nie wywołała tyle "hałasu medialnego", ile debiut.
W 2003 r. warszawskie wydawnictwo „Runa” opublikowało nową prozę Piątka: „Żmije i krety”, pierwszy tom trzyczęściowej sagi fantasy.
Na początku 2004 r., nakładem wydawnictwa „Czarne”, ukazał się zbiór opowiadań „Bagno”. W tym samym roku zostały wydane ksiązki p.t. „Przypadek Justyny”, „Szczury i rekiny” oraz „Elfy i ludzie”. Dwie ostanie tytuły wchodzą w skład trylogii. p.t. „Ukochani poddani Cesarza”. W 2005 została opublikowana książka „Nianio” oraz „Dobry Pan”.

Do ulubionych pisarzy Tomasza Piątka należą: Sofokles, Szekspir, Puszkin, Nabokov, Burgess, a z polskich Bolesław Leśmian, Andrzej Sapkowski, Olga Tokarczuk i Jerzy Sosnowski.

28 stycznia 2006 roku w Teatrze Narodowym w Warszawie w Studiu Dramatu miała miejsce premiera sztuki na podstawie ksiązki "Heroina". Adaptacji dokonał Paweł Sala.


Bibliografia:
- Heroina (Wydawnictwo Czarne 2002)
- Kilka nocy poza domem (Wydawnictwo Czarne 2002)
- Bagno (Wydawnictwo Czarne 2004)
- Przypadek Justyny (Wydawnictwo Czarne 2004)
- Nionio (Wydawnictwo Literackie 2005)
- Dobry Pan (Państwowy Instytut Wydawniczy 2005)

Ukochani Poddani Cesarza (trylogia):
- Żmije i krety (Runa 2003)
- Szczury i rekiny (Runa 2004)
- Elfy i ludzie (Runa 2004)

Autor: Agnieszka Moskwa
 

Tomasz Piątek - strona o autorze